Poważne znaczenie ma polityka kadr i sprawiedliwość w tej dziedzinie. Dla realizacji tej zasady należałoby poważnie rozszerzyć stosowanie konkursów publicznych przy obsadzaniu kierowniczych stanowisk gospodarczych. Od kadry administracji partyjnej i państwowej należy domagać się dużej uczciwości i daleko idącej skromności. Trzeba kontynuować walkę z łapownictwem, nadużyciami i łamaniem prawa. Należałoby zabronić przyjmowania podarków i poczęstunków. Celowe byłoby poważne zmniejszenie liczby samochodów służbowych. Niezbędna jest całkowita likwidacja wszelkich pozapłacowych przywilejów (talony, wolne bilety na różne imprezy kulturalne i sportowe, uprzywilejowane zaopatrzenie itp.).
Sprawność i harmonia w stosunkach społeczno-gospodarczych wymagają stałego przeciwstawiania się rozwojowi postaw i nawyków biurokratycznych. Bierność społeczna związana jest w dużym stopniu z tym, że ludzie czują się bezsilni w obliczu aparatu biurokratycznego. Trzeba aby czuli, że partia popiera ich, jest przeciwna skostnieniom biurokratycznym, złym tradycjom urzędniczym, partykularnym interesom instytucjonalnym.
Walka z przejawami biurokratyzmu nie może jednak prowadzić do podważania roli aparatu kierowania i zarządzania. Tępiąc nieprawidłowości należy jednocześnie dbać o zachowanie wysokiego prestiżu kadr zarządzających, jest to bowiem niezbędne dla porządku społecznego i da się w pełni pogodzić z przeciwdziałaniem wypaczeniom i przerostom biurokratycznym.