Potrzebne jest również pewne przesuwanie dążeń i aspiracji ludzkich. Rzeczą podstawową jest orientowanie ludzi na satysfakcję z pracy, z aktywnej działalności społecznej, z kształtowania postępu w swoim zakładzie pracy, gminie, mieście, regionie i kraju, z kształtowania zdrowego i pięknego otoczenia, porządku społecznego, sprawiedliwości społecznej. Wymaga to jednak zwiększenia samodzielności organizacji gospodarczych i organów terenowych, m.in. przez wprowadzenie własności komunalnej, rozszerzenie samofinansowania rozwoju, zwalczanie sztywności biurokratycznych oraz przez rozwijanie działalności społeczno-wychowawczej, pokonanie tego rodzaju zmian wymaga odpowiedniego przygotowania.
W krótkim okresie chodzi głównie o „otwarcie" polityki na tego typu rozwiązania, a również o szybkie rozpoczęcie działań tam, gdzie to jest możliwe, co w oczach społeczeństwa jest potwierdzeniem konsekwencji w realizacji tej polityki.
Słuszne jest orientowanie opinii społecznej i działalności państwowej na niektóre ważne cele społeczne, przez co przezwycięża się dominującą orientację ludzi na wzrost konsumpcji. Do szczególnie ważnych celów społecznych, które powinny być postawione w centrum uwagi, należy większa sprawiedliwość społeczna w szansach życiowych, w polityce kadrowej i awansowej oraz w podziale dochodów. Istotną rolę odgrywa szczególna dbałość o grupy społeczne i rodziny żyjące w gorszych warunkach, poniżej minimum socjalnego, a także przeciwdziałanie wszelkim przejawom niedostatku, pokrzywdzenia bądź upośledzenia. Rozwiązywanie tych problemów wymaga działań politycznych i państwowych, w szerokim zakresie jest jednak możliwe w skali lokalnej, bez dodatkowych środków lub małymi środkami. Chodzi jednak nie tylko o ich rozwiązywanie, lecz również o to, aby na nie skierować uwagę społeczną.